பகு�ி

பகு�ிளயக ்கவ்னமொ்கப் படி.

ஒரு �ொள் ஒரு
விறகுதவட்டி
்கொ
ட்டுககுச் தசன்றொன். அஙந்க

ஆறறங்களை
யில் ஒரு மைத்ள� தவட்டிகத்கொண்டிருந�ொன். �
ிடீதைன்று

அவனுளடய
ந்கொடொொி
ஆறறில் விழுந�து. «அம்மொ! அம்மொ! எ்னககு

உ�வி தசயயுங்கள்» என்று வருத்�த்ந�ொடு ்கத்�ி்னொன். அந� ந�ைத்�ில்

ஒரு
ந�வள�
அஙந்க ந�ொன்றி்னொர. «அம்மொ! என் ந்கொடொொிளயக

த்கொண்டு வொருங்கள்!» என்று
ள்கககூப்பிக
ந்கட்டொன்.

ந�வள� ஒரு
�ங்கக
ந்கொ டொொிளய

அவனுககுக த்கொடுத்�ொர. «இது

மி்கவும் அழ்கொ்னது, ஆ்னொல் இது

என் ந்கொடொொி இல்ளல,» என்று

விறகுதவட்டி தசொன்்னொன்.

௩௨

3